Egitura hierarkikoak talde lana bultzatu behar du. Pertsona guztiok baloreak eta gaitasunak ditugu, baina eredu nagusiak sailkatu egiten ditu eta berak erabakitzen du nork pentsatzen eta agintzen duen, eta nork burutzen dituen lanak kontrolpean; hortik datoz jardueren errepikapena, eta motibazio nahiz sormen falta.
Erakundeetan dugun gauzarik preziatuena pertsonak dira.
Irtenbidea pertsonak inplikatzea da, eta pertsona horiek bat egin dezatela, beren helburuak eta erronkak defini ditzatela, beren denboratik interesik gabeko jardueretatik ezaba ditzatela, ezagutza berriak eskura ditzatela eta beren errealitate eta egi propioak amestu eta sor ditzatela.
Inguruak sortzea, non egia partekatzen eta errespetatzen den, eta komunikazio zintzoa izango den, lankideen nahiz bezeroen eta hornitzaileen artean.
Nahitaezkoa da gure erakundeetan askatasuneko eremuak sortzea eta erraztea, non pertsonen sormena berez agertzeko bitartekoak erraztuko eta eskura jarriko diren, proiektu komun batean aritzearen ondorioz, ilusioarekin hartutako eta pertsona arduratsuek autokudeatutako proiektu batean, hain zuzen.
Talde lanak antolakuntza aldaketa handia dakar; izan ere, honako balore hauek berreskuratzen ditu, besteak beste: pertsonak, komunikazio zintzoa, askatasuna eta motibazioa, lan egiteko ilusioa, lidergoa, aniztasuna, ezagutza, pasioa eta antolakuntza.